Sevgiliye selam, güneş saklanırken gecenin koynuna.
Her ne kalmışsa sarmalı sımsıkı artık ağyarın boynuna
Bilmem sevinçten, bilmem matemden yapmalı bu işi.
Sevgiliye selam, sevda ilmeği geçti celladın boynuna.

Ölmek ne hoş sevdanın elinden, sevgilinin önünde.
Bir katre anlam göremeden baktıkça yarin gözünde.
Bilmem üzüntüden, bilmem kederden olmalı bu iş.
Hiç utanmadan, hiç üzülmeden yar-ü ağyarın önünde.

Umut ne hoş bir duygu, olamasa da yâr’dan bir ışık.
Ölüm her şeyden güzel, olmasa da sevdadan daha şık.
Bilmem ümitten, bilmem sevinçten, başlamalı bu iş.
Hiç beklemeden, gelmeli şimdi dil-i gamdan bir ışık.

Gözler ölmedi mi sözler ölmez maşukun gönlünde.
Bin türlü sızı dolaşır baktıkça yâre çölleşen böğründe.
Bilmem ateşten, bilmem sevdadan bitmeli artık bu iş
Hiç sönmeden, yanmalı ve büyümeli sevdanın gönlünde.