Dervişin bir Eyvallah’ı var
Hak’tan gelene Eyvallah
Al külahını, Eyvallahı içinde
Eyvallah, Eyvallah, ama bunun bir de illâllâhı var.


“Eyvallah”, yahut Türkçe “İyi vallah” olan bu söz, tasavvuf ehlince cevap, tasdik, soru, kabul, teşekkür, yemin yerlerinde kullanılır. Birisi çağrılınca, efendim yerine “Eyvallah” der. Filan işi yaptın mı gibi bir soruya, evet yaptım yerine “Eyvallah” denir. Bir işin yapılması buyrulunca, yapılmaması emredilince yine, yaparım, yapmam yerine o buyruk, “Eyvallah”la cevaplanır. Kendisine bir şey söylendiği vakit o söz, tam olarak anlaşılamadıysa soru edasıyla “Eyvallah” denir ve tekrarlanması rica edilmiş olur. Kendisine bir şey söylenen, yahut iltifat edilen, kendisine bir şey verilen kişi, tasdik, yahut teşekkür makamında yine “Eyvallah” der; yemin eden, sözünü yeminle perçinleştirmek isteyen de “Eyvallah”, yahut te’kid için “Allah Eyvallah” deyip yine bu sözü söyler. Hasılı, “Dervişin ir Eyvallah’ı var” atasözü, herhalde bu yüzden söylemiş olsa gerektir. “Hak’tan gelene Eyvallah” atasözü de razılık anlamını ifade eder.” Al külahını, Eyvallahı içinde” tahammülsüzlüğü bildirmektedir. Yola erkâna sığmayan şeyin kabul edilemeyeceğini de “Eyvallah, Eyvallah ama bunun bir de İlâllâh’ı var” atasözü belirtmektedir.

Kaynak : Abdulbaki Gölpınarlı - Tasavvuftan Dilimize Geçen Deyimler ve Atasözleri
Erkan Hirik