Katı... Kötü... Acımasız... Duygusuz , umursamaz—Demekle olmuyor; bu kaçıncı hafta, kaçıncı kez! Usandım.”



“Durma! Baştan. Daha içten. İnanarak. Yaklaştık , değişeceksin bu kesin.”

“Hoşgörüsüz... Duyarsız. Bencil , çıkarcı—Yeter bırakalım. Çabamız sonuçsuz. Dayanamıyorum.”

“Kesme, sırala. Canlı, dizemli ! Duyumsayarak... İyileşeceksin.”

“Pişkin. Arsız! Utanmaz yalancı. İkiyüzlü saygısız—Susalım ne olur. Saydıkça daha da kötüleşiyorum.”

“Göreceksin olacak. Yaşamı yakalayacaksın. Yeter ki say. Kararlılıkla ama . Sayrını yenip saydıkların gibi olacaksın.”

“Sorumsuz. İlkesiz. Açgözlü düzenbaz—Bırakıyorum üsteleme,söylemekle olmuyor, olamıyorum işte!”

“Yılma sakın. Yüksek sesle. Söylenecek neler var daha. Başlangıç için çok gibiyse, şimdilik birkaçını benimse. Bugünlük iki tanesini seç , uygula. Hiç olmazsa birini... Göreyim seni, başaracaksın. Mutluluk çok yakın , erinç de. Dün başarılıydın?! Say... Say... ”

“Peki... Daha da... Daha da... Haydi , doktor... Neden sustun , saysana , saydırsana!..”


Seçkin Gündüz