Beni güneşin doğduğu yere götür baba! Benim de doğduğum ilk güne… Hani bir eylül akşamı yağmur yağarken Kadıköy’de… O günkü heyecanını anlat bana, o günü yeniden yaşa benimle... Gözlerini benimle aç güne… Biraz da sen al kucağına annemin kollarından… Kulağıma fısılda ismimi tekrar, öp alnımdan sevgiyle…

Beni güneşin doğduğu yere götür baba! Birlikte başlayalım yepyeni bir güne… Küçük kızın olayım tekrar; beyaz çoraplarım, kırmızı ayakkabılarım ve o küçük kırmızı elbise… Tut üşüyen, küçük ellerimden ve yürüyelim seninle… Daha fazla ilgilen bu defa benimle… Daha fazla tut elimden ve daha fazla sarıl bana… Sarıl ki unutmayayım hiç bu sıcaklığı, sarıl ki erisin tüm buz dağları…


Beni güneşin doğduğu yere götür baba! Doğu değil miydi orası; işte oraya! Bin bir gece geçer belki aradan, masallar çıkarıp anlat bana heybenden... Yollarla birlikte uzasın ömrümüz, ömrümüzle birlikte baharlar… Resimler çizeyim ben yine ilkokul sıralarında; bacası tüten evler, arasından dere geçen dağlar… Üstümde beyaz yakalı, mavi önlüğüm; eve koşayım her okul çıkışında…


Beni güneşin doğduğu yere götür baba! Çocuk olmak istiyorum tekrar. Hiç oynayamadığım kadar çok top oynamak, ip atlamak istiyorum. Koşmak istiyorum rahat rahat sokaklarda…


Beni güneşin doğduğu yere götür baba! Çocuk olmak istiyorum tekrar; geri dönüşü var mı zamanın!..
Tuba Sağlam